Snel groeien en nuchter simplisme

Vorige week ben ik met 3 van onze best presterende trainers naar de FD Gazellen uitreiking voor de snelst groeiende bedrijven in Nederland. Waarom zijn deze bedrijven zoveel effectiever dan andere is de centrale vraag op dit drukbezochte event. Omdat dit de tweede keer op rij is dat we naar deze uitreiking gaan is het gemakkelijker een aantal interessante zaken eruit te lichten.

Een eerste rode draad is voelbare energie, wat een zeer subjectief maar wel voelbaar aanwezig begrip is. Het is ontzettend moeilijk onder woorden te brengen dat je in een zaal als deze de energie letterlijk tegen de ramen voelt duwen. Je ziet het al als de gasten binnenkomen en dan met name de blikken. Fundamenteel anders dan bij het zoveelste management congres waar een CEO met een door marketing opgestelde ego-trip van 20 slides introductie een presentatie aanvangt.

Een tweede punt is kwetsbaarheid. Zowel op het podium als op de borrel spreken mensen openlijk over vele fouten die gemaakt zijn, zelfs zonder dat je elkaar kent. Zo verklaarde winnaar Expand Online uit Rotterdam droogjes dat dit zijn derde “bedrijfje” was dus dat het nu wel eens leuk was dat er een succes kwam. 

Een derde gemeenschappelijk punt was focus. Een andere winnaar was Eetgemak uit Katwijk. De naam doet niet een miljoenenbedrijf vermoeden, wat wel degelijk het geval is. Mogelijk vormt dat op zich al een deel van het succes. Deze ondernemer werd gevraagd of hij naast de institutionele markt (ziekenhuizen bv.) nu andere markten wil gaan bedienen zoals de bedrijfskantine markt. Zijn antwoord, binnen 1 seconde, was resoluut nee. “Wij kunnen sterk groeien in deze markt en doen waar we goed in zijn”.

Zo’n bijeenkomst is ook een moment van reflectie. Mijn gedachten gingen bv. terug naar diverse gesprekken met een pretentieuze directrice een drietal jaren geleden. Op de vraag hoe gaat het antwoordde zij steevast: “zeer goed, we hebben wederom double digit growth neergezet”, waarna een uiteenzetting van successen volgden die deze feitelijk 11% groei mogelijk hadden gemaakt. Na deze Ivo Niehe-achtige zelfverheerlijking restte geen enkel punt van verbetering van deze organisatie en geen enkele zelfreflectie. Heb zojuist  de cijfers van het betreffende bedrijf opgezocht en men bleek hard te krimpen, ook harder dan de concurrentie. De kwetsbaarheid van degenen die echt succesvol zijn voelt als een opluchtende ervaring in deze energieke zaal.